‫«آنچه گذشت...»
‫می‌خوای اجازه بدی صدای ‫همیشگی ناقوس زندگیت...
‫تو رو از تمام فرصت‌هات جدا کنه؟
‫آقای جگرز، مایلید برای ورودتون ‫به بیمه دریایی با آغوش باز...
‫ازتون استقبال کنم؟
‫دورژه به جرم برده‌داری اعدام می‌شه.
‫ما هم به جرم هم‌دستی باهاش...
‫نه، فقط درامل قراره بیمه‌نامه رو امضا کنه.
‫به جرم هم‌دستی باهاش محاکمه می‌شه.
‫به من نگاه کن!
‫تنبیه کردن همسر حق ذاتی مرده.
‫چون دوستت دارم استلا.
‫هر چقدر می‌خوای دوستم داشته باش پیپ.
‫ولی همچنان با درامز ازدواج می‌کنم.
‫چون که مجبورم.
‫دوشیزه استلا.
‫رفتم لندن و پیپ رو دیدم.
‫برای خوبی خودش هم که شده ‫باید بهش بگین برگرده خونه.
‫تا حالا تریاک رو امتحان نکردی؟
‫هنوز نه.
‫بهت آرامش می‌ده.
‫در حالی که نیشکر عصبانی‌ات می‌کنه.
‫از زمانی که رسیدم لندن، ‫لحظه‌ای آرامش نداشتم.
‫راستش رو بهم بگو استلا.
‫با کدوم می‌رقصی؟
‫از بین همه‌شون، ‫با کدومشون می‌رقصی؟
‫با پسرک آهنگر می‌رقصم.
‫مامان، فکر نکنم از روی علاقه‌ام بهش باشه.
‫بلکه از روی نفرتم به توئه.
‫از کالسکه پیاده شو.
‫گفتم صدات برام آشناست.
‫ماگویچ عزیزم...
‫چطوری ردم رو زدی؟
‫رد مردی رو زدم که ازش ‫کلاهبرداری و دزدی کرده بودی.
‫با دهانه‌ی تیمز یک ساعت فاصله داریم.
‫تا قبل طلوع خورشید ‫به واپینگ وال می‌رسیم.
‫مسیر لندن رو بلدی؟
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫مترجم: «حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@
‫بیا بریم پیپ.
‫اگه بیشتر بمونی این دود ‫جای تو تصمیم می‌گیره.
‫کلی کار داریم.
‫نمیای؟
‫آقای جگرز، چون تازه افیون مصرف کردم...
‫گمون نکنم اینجا برام جای خوبی باشه.
‫چرنده پیپ.
‫خشخاش احساس پوچی رو افزایش می‌ده.
‫توی چنین باغ لذتی...
‫احساس پوچی جایی نداره.
‫اصلا چه چیزی از این بهتر؟
‫بیا.
‫سه بازیگر زن جوان اینجاست ‫که چشم خیلی از...
‫عاشقان تئاترهای شکسپیر رو...
‫چند شب گذشته توی کاونت گاردن گرفته بودن.
‫برای همین اومدیم اینجا پیپ.
‫آقای جگرز، چرا ما برای...
‫این بازیگرها اومدیم؟
‫اون‌ها سه نفر هستن، ‫ما هم سه نفر هستیم.
‫خدایا آقای جگرز...
‫درامل حتما باید امشب ‫بیمه‌نامه رو امضا کنه...
‫پس لازمه که حواسش رو پرت کنیم.
‫توی لیتل بریتین اتاقی برای خودشون دارن.
‫که یعنی شیفته‌ی وجنات خانم‌های کِنته.
‫حتی اگر یکیشون بدرد نخوره، ‫همچنان برای نقشه‌مون کافیه.
‫چون من شخصا علاقه چندانی ‫به بازیگر جماعت ندارم.
‫سلام.
‫«دو بیشتر، زحمت مضاعف».
‫سلام خانم‌ها.
‫آقای جگرز، اون پشت رو دیدین؟
‫آقای جگرز، ببینین!
‫کجا رو ببینم؟ جگرز، حرفت رو بزن دیگه.
‫باور کنین اون فراری توی مرداب‌ها رو دیدم.
‫- اسمش کامپیسون بود. ‫- پیپ.
‫پیپ...
‫هر چیزی که الان داری می‌بینی، ‫از اثرات دود تریاکه.
‫من اون قدر هم گرون نیستم‌ها. ‫به کم هم بسنده می‌کنم.
‫نعل اسبم از پاش در اومد پسرک آهنگر.
‫می‌شه نعل جدید براش بزنی؟
‫- تو واقعی هستی؟ ‫- بله که هستم.
‫این خنجر هم واقعیه.
‫می‌بینم که چهره‌ام از دیدارمون ‫توی مرداب‌ها توی ذهنت مونده.
‫حتی با اینکه الان عوض شدی.
‫وقتی از پشت زخمی به بیرون نگاه می‌کنی،
‫فراموش می‌کنی که زخمی شدی.
‫زخم روح آدمه که توی وجودش گزگز می‌کنه.
‫ولی من فراموش نکردم این زخم رو...
‫اون ماگویچ شیطان‌صفت بهم داده.
‫اگه دنبال ماگویچ هستی، ‫پس با من چی کار داری؟
‫من تو رو نمی‌خوام.
‫دنبال چیزی هستم که دستته...
‫چیزی که مال من بوده، ‫ولی دادنش به تو.
‫من چنین چیزی ندارم.
‫ولی صرفا جهت تأکید بیشتر...
‫همچنین به عنوان هشداری برای اینکه ‫نباید سمت چه چیزی بری...
‫نشونه‌ی کوچیکی برات می‌ذارم،
‫که باعث می‌شه بیشتر شبیه من بشی،
‫و کمتر شبیه پیپ دوست‌داشتنی باشی...
‫نه، نه!
‫خدایا، می‌خوام برم خونه.
‫چرا برای مستراح رفتن ‫یک شمع کامل هدر می‌دی...
‫در حالی که نور مهتاب خداوند ‫کل مسیر رو روشن کرده؟
‫برای پیپ بیچاره روشنش کردم.
‫مدام خواب می‌بینم که توی دردسر افتاده.
‫تو آهنگری جو.
‫نه یه پیشگوی کولی.
‫بگیر بخواب.
‫عه...
‫شب بخیر استلا. ‫خدایا، چقدر... خوشگل شدی.
‫چقدر زیبا و افسونگر شدی و...
‫هستی.
‫از اول همه این موارد رو داشتی.
‫مادرم گفته بود منتظر مهمون مهمی باشیم.
‫تو چی می‌خوای؟
‫شب بخیر استلا.
‫چقدر... خوشگل و زیبا و افسونگر شدی.
‫همچنین بودی.
‫هربرت، چی می‌خوای؟
‫مادرت دعوتم کرده بود.
‫گمونم اون مهمون مهم خودم باشم.
‫ای مادر، بگو که این مهمون نیست.
‫نمی‌خوای بذاری بیام داخل؟
‫استلا...
‫زندگی توی لندن تغییرم داده؟
‫متأسفانه نداده.
‫جگرز، حتی با قدم زدن توی مسیر...
‫می‌شه دید همه‌جا نور قرمز پخش شده.
‫پیپ، گونه‌ات چی شده؟
‫جگرز، چراغ‌ها دارن خاموش می‌شن.
‫بهتر نیست عجله کنیم؟
‫توی تاریکی خوردم به خانمی.
‫روی کلاهش سنجاقی بود.
‫مالی! برندی رو بیار!
‫- با اون شراب فرانسوی مسخره. ‫- جگرز...
‫تا افسونگرها نیومدن می‌شه...
‫آره، چهره‌ی مردگان هستن.
‫فرم صورتشون رو توی سنگ مرمر حفظ کردن.
‫درست لحظه‌ای که از دم تیغ گذشتن.
‫این اعدامی وصیت‌نامه جعل می‌کرد، ‫درست نمی‌گم؟
‫شاید اگه تا حدی پیش نمی‌رفتی که...
‫مورثان قربانی‌ات رو بکشی،
‫الان چهره‌ات روی دیوارم نبود.
‫تنها اعدامی که دیدم ‫از این آدم شرورتر بود...
‫مردی به نام کامپیسون بود.
‫شما کامپیسون رو می‌شناسین؟
‫هر مجرم موش‌صفتی که ‫حوالی نیوگیت باشه...
‫من می‌شناسمش.
‫جگرز، کلا دو تا چراغ دیگه مونده.
‫من هم واقعا حوصله بیلیارد ندارم.
‫به خدا تأثیر تریاک نبود.
‫خودم امشب دیدمش.
‫هیچ‌کس بیلیارد دوست نداره درامل.
‫صرفا بهونه‌ای برای آقایونه ‫تا بدون نگاه کردن به همدیگه...
‫با همدیگه صحبت کنن.
‫باعث می‌شه راحت‌تر دروغ بگن.
‫اگه کامپیسون رو می‌شناسین...
‫گمونم مردی به نام ماگویچ ‫هم بشناسین آقای جگرز.
‫آقایون، ایشون مالیه.
‫کنیز و دروازه‌ی ورود من به بهشت.
‫من مالی رو از مرگ به خصوصی نجات دادم.
‫که منظورم از چوبه‌ی داره.
‫چون مالی عزیزمون خانمی رو کشته بود.
‫اون هم برای رسیدن به مردی.
‫ببینین!
‫از همون جدال این زخم روی دستش موند.
‫هوم...
‫ولی من تبرئه‌اش کردم.
‫انقدر هم براش ناراحت شدم...
‫که خودم استخدامش کردم.
‫می‌تونم غذاتون رو بیارم آقای جگرز؟
‫می‌تونم بحث گذشته رو پیش بکشم مالی؟
‫چرا باید چنین کاری کنین آقای جگرز؟
‫ساندویچ گوشت خوک و سس سیب.
‫راستی مالی، امشب بعد از مصرف تریاک،
‫این پیپ جوان ما...
‫قسم خورده که مردی به نام کامپیسون رو دیده.
‫برو غذامون رو بیار مالی.
‫آقای پاکت، این شرابی که می‌ریزین...
‫از پرتغال برامون اومده.
‫از پرتغال چقدر می‌دونین؟
‫می‌دونم که کنار اسپانیاست دوشیزه هاویشام.
‫دیدی استلا؟ آقای پاکت اروپا رو بلده.
‫تا حالا رفتین اروپا آقای پاکت؟
‫مامان، خودت هم خوب می‌دونی...
‫که هربرت هیچ‌وقت نرفته اروپا.
‫جواب درستش اینه که ‫«بله، من رفتم اروپا.»
‫«چون لندن هم اروپا محسوب می‌شه.»
‫ولی جواب درست رو بهتون نداد، درسته؟
‫حقوقت چقدره آقای پاکت؟
‫خب دوشیزه هاویشام، در حال حاضر...
‫دستمزد من هفته به هفته فرق می‌کنه.
‫از چقدر تا چقدر؟
‫خب، از هیچی تا... کمی.
‫البته گاهی‌اوقات.
‫آقای پاکت، علت این سوالم...
‫این بود که استلا به سن ازدواج رسیده.
‫هرچند خیلی وقته که حتی ‫از سن ازدواجش هم گذشته.
‫مامان، خواهشا بحثش رو نکن.
‫ولی می‌دونی آقای پاکت...
‫چرا هربرت خودمون یکهو ‫تبدیل به «آقای پاکت» شد؟
‫نتیجه زندگی توی لندنه استلا.
‫درسته که خیلی وقته از سن ازدواجش گذشته.
‫حتی با اینکه براش بهترین شریک رو پیدا کردم،
‫که این آقا توی کار تجارت جوز هندیه،
‫استلا موافق نیست تا باهاش ازدواج کنه.
‫از اونجا که تمایلی نداره...
‫با اولین فرد انتخابی ازدواج کنه،
‫با خودم گفتم خیلی خوب می‌شه...
‫که فرد دیگه‌ای هم بهش معرفی کنم.
‫فرد دیگه‌ای برای انتخاب همسر ‫بهش معرفی کنم...
‫تا بتونه ذهنش رو متمرکز کنه.
‫دوشیزه هاویشام...
‫دارین می‌گین که من... ‫یعنی هربرت پاکت...
‫ممکنه انتخاب دومشون باشم؟
‫بله که هستین آقای پاکت. ‫بله که هستین.
‫استلا...
‫من اصلا خبر نداشتم.
‫من هم نداشتم هربرت.
‫مامان، دیگه نمی‌خوام ‫این بازی ادامه پیدا کنه.
‫این طوری در حق هربرت هم بی‌انصافیه.
‫نفر دوم هم ممکنه توی شرط‌بندی ببره.
‫هربرت که شکایتی نداره.
‫استلا، اگه نمی‌خوای ‫این بازی ادامه پیدا کنه،
‫صرفا باید زمانی معیّن کنی...
‫تا من انتخاب اول شوهرت بدم.
‫خسته شدم انقدر براش عذر و بهانه آوردم.
‫نمی‌خوای؟
‫بسیارخب، پس ادامه می‌دیم. ‫آقای پاکت...
‫وقتشه ببینیم چقدر خوب می‌رقصین.
‫درامل.
‫به نظرم مبلمان جدیدی نیاز داری.
‫شنیدم دختری که قراره همسرت بشه ‫علاقه به وسایل قیمتی داره.
‫شنیدم شیفته‌ی طلا و عاج فیله.
‫از عاج فیل متنفره.
‫چون فیل‌ها رو دوست داره.
‫چی گفت واسه خودش؟
‫پیپ می‌گه دختره از عاج بدش میاد، ‫چون عاشق فیل‌هاست.
‫نه، نه، خودم خوب شنیدم. ‫برگشت گفت...
‫«از عاج فیل متنفره».
‫این پسره از کجا می‌دونه ‫که از چی خوشش میاد؟
‫توی دیداری که داشتین...
‫مشخص بود از چی بدش میاد.
‫به خدا قسم وقتی که ‫قرار ازدواجمون رسمی بشه،
‫یاد می‌گیره به علایق من علاقه‌مند بشه.
‫به خدا قسم که می‌شه.
‫خودم خانمی ازش می‌سازم ‫که بی‌شباهت به مادرم نباشه.
‫معذرت می‌خوام. واقعا دو سال شد؟
‫دو سال از چی گذشته درامل؟
‫از روزی که مادر عزیزم فوت کرد.
‫می‌بینی؟
‫نوشیدنی برندی تمام ‫مردانگی‌اش رو با خودش شست...
‫در نهایت یک یتیم تنها باقی موند.
‫حالا باید اقدام کنی.
‫درامل، یادم رفت بهت بگم...
‫چند بند هست که باید امضا کنی...
‫واقعا دو سال شد؟
‫درامل، باید امضات رو بزنی.
‫من بعد ساعت شش دیگه ‫کار اداری نمی‌کنم.
‫دورژه قراره صبح راه بیفته.
‫استلا رو می‌برم کانمارا...
‫سر خاک مادرم.
‫درامل، می‌شه زر نز...
‫- درامل... ‫- هوم؟
‫بعد اینکه امضا کردی،
‫می‌تونیم به یاد مادر محشرت ‫نوشیدنی بخوریم.
‫خوبه.
‫حالا نوشیدنی رو بخوریم؟
‫به یاد مادرم...
‫که عاشقشم.
‫آقای پاکت خیلی خوب می‌رقصه مامان.
‫از طرفی می‌دونه که پرتغال ‫درست کنار اسپانیاست.
‫پس با همین گزینه دوم پیش بریم،
‫دیگه هم حرف از اولی نزنیم.
‫واقعا به آبروی خانوادگیت میاد مامان.
‫استلا! استلا!
‫از کجا کامپیسون و ماگویچ رو می‌شناسین؟
‫اول تو بزن.
‫اون زمان بچه بودم. ‫از کشتی زندانیان فرار کرده بودن.
‫من به ماگویچ کمک کردم.
‫دیدم که نزدیک بود همدیگه رو بکشن.
‫حتی اگه هزار سال هم بگذره...
‫ماگویچ و کامپیسون همچنان ‫مثل سگ و گربه درگیر می‌مونن.
‫حتی توی جهنم، ‫شیطان باید از همدیگه جداشون کنه.
‫چرا؟ چرا انقدر از همدیگه متنفرن؟
‫به خاطر پول و زن.
‫کدوم پول؟
‫یا کدوم زن؟
‫پای چندین و چند زن در میون بود.
‫به خصوص کامپیسون...
‫که حسابی خانم‌ها رو شیفته‌ی خودش می‌کرد.
‫کامپیسون و ماگویچ قبلا رفیق بودن؟
‫راستش پیپ...
‫گاهی اوقات سوال‌های ساده‌لوحانه می‌پرسی.
‫مثل الان که می‌پرسی...
‫«آیا کامپیسون و ماگویچ دوست بودن؟»
‫بودن؟
‫مشتی کلاهبردار بودن.
‫سارق بانک بودن.
‫گاهی اوقات توی مسیر جاده ‫با ماسک و تپانچه زورگیری می‌کردن.
‫تا اینکه یک شب حوالی خیابان استراتام،
‫به گنج برخوردن.
‫گنجی که محموله‌ی دلیجان پستی ‫از مبداء داور بود.
‫اون قدری بود که یک عمر آدم رو کفاف بده.
‫ظاهرا کنیزتون هم کامپیسون رو می‌شناسه.
‫ولی از کجا؟
‫لطف کردی مالی.
‫مالی، می‌شه سوالی ازت بپرسم؟
‫چه سوالی دارین؟
‫تو آقایونی به نام‌های ‫ماگویچ و کامپیسون می‌شناسی؟
‫سس سیب نزدی مالی؟
‫فقط چند تا از ساندویچ‌ها رو سس زدم.
‫گفتم شاید به ذائقه این آقا خوش نیاد.
‫هیچی نشده به پیپ می‌گن «آقا».
‫عجب دنیایی شده.
‫دنیاییه که توش هر کسی ‫که آشنا داره، آقا خطاب می‌شه.
‫مالی، الان وقت سوال نیست.
‫برو بخواب.
‫گاهی اوقات هم توش...
‫با مست کردن می‌شه ‫حقایق ارزشمندی رو فهمید.
‫باید بدونین که آقای کامپیسون...
‫مالی عزیزم،
‫لطفا توی مسائلی دخالت نکن ‫که ازشون درکی نداری.
‫بهت هم گفتم برو بخواب.
‫مالی...
‫چرا انقدر باهاش بدرفتاری می‌کنین؟
‫مالی.
‫پیپ.
‫می‌دونستم بدون شمع ‫نمی‌تونستی جای دوری رفته باشی.
‫یادم نبود اینجا پله داره یا نه.
‫پس وقتی که به تاریکی خوردی...
‫بی‌خیال مسیر رسیدن به حقیقت شدی.
‫آقای حگرز، وقتی شب شما ‫مالی رو می‌فرستین بخوابه...
‫دنبالش هم می‌رین؟
‫خودتون هم از اون به اصطلاح ‫گذرگاه بهشت استفاده می‌کنین؟
‫ظاهرا مصممی که جواب سوالت رو بشنوی.
‫بسیارخب.
‫وقتی که ماگویچ و کامپیسون،
‫به اتهام دزدی از دلیجان پستی،
‫راهی دادگاه شدن، من وکیلشون بودم.
‫مالی رو اون زمان توی دادگاه دیدم،
‫همسر ماگویچ بود.
‫همچنین مالی معشوقه‌ی سرّی ‫کامپیسون افسونگر بود.
‫پس متوجهی...
‫مالی بود که باعث شد ‫این دو همدست از هم جدا بشن و...
‫درگیر نبردی ابدی بشن.
‫من امشب کامپیسون رو دیدم.
‫خنجری توی دستش بود.
‫گفت من چیزی دارم که متعلق به خودشه.
‫منظورش چی بود؟
‫این ماجرا سر درازی داره.
‫ولی همون طور که گفتم،
‫از اونجا که سوگند خوردم ‫برای کسی نگم،
‫نمی‌تونم کامل برات تعریف کنم.
‫ممکنه هر لقبی بهم نسبت بدن، ‫ولی همیشه آدم خوش‌قولی بودم.
‫در خصوص اون سوالت که پرسیدی ‫شب‌ها پیش مالی می‌رم یا نه...
‫خب...
‫از اونجا که پسرک دهاتی هستی،
‫ظاهرا هنوز درست من رو نشناختی.
‫هیچ‌وقت هم از جانب خودم...
‫قرار نیست من رو بشناسی.
‫ولی لطفا این شمع رو بگیر پیپ.
‫به سمت در خروجی برو...
‫و برو خونه.
‫«استلا،»
‫«به زودی آب از سر درامل می‌گذره و...»
‫«من قراره جاش رو بگیرم.»
‫«با همدیگه می‌ریم قاهره.»
‫«به جون خودم قسم می‌خورم.»
‫جو؟
‫داشتم...
‫منتظر می‌موندم ساعت هفت بشه،
‫تا بیام پشت در بیدارت کنم.
‫ولی شانس آوردم که بیدار بودی.
‫البته به من ربطی نداره‌ها، ‫ولی اینکه توی این ساعت،
‫به جای خونه دیدم که بیرونی،
‫باعث شد کمی نگران بشم.
‫ساعت یک‌ربع به هفته جو.
‫بسیارخب.
‫آخه واسه چی...
‫چرا اومدی اینجا؟
‫بیا بغلم.
‫ای جو...
‫انگار هنوز دارم درخت بلوط بغل می‌کنم.
‫بیا، بیا بریم داخل.
‫کله‌ی سحر با کدوم دلیجان اومدی؟
‫با دلیجان پستی ساعت سه.
‫خوابم نمی‌برد.
‫چرا؟ مگه چیزی شده؟
‫اتفاق بدی افتاده جو؟
‫برای من که نیفتاده پیپ.
‫برای من نیفتاده.
‫بیا تو. بیا جو.
‫خوش اومدی. واقعا غافلگیرم کردی.
‫اینجا اقامتگاه موقتی منه جو.
‫برنامه‌ام این بود برم غرب لندن...
‫خونه بزرگتری بگیرم.
‫احیانا کبریت داری؟
‫آره.
‫انگار باید ذغال بخری پیپ.
‫این ذغال‌ها همه‌شون خرد شدن.
‫گمونم هربرت یادش رفته ذغال بیاره.
‫اصلا من می‌رم از زیرزمین بیارم.
‫یعنی یادش رفته بخره.
‫الان هم که زدی خاموشش کردی پیپ.
‫الان هم پیرهنت رو کثیف کردی.
‫عه، گندش بزنن.
‫حالت خوبه پیپ؟
‫حالم حرف نداره جو.
‫چرا خوب نباشم؟
‫واقعا چرا توی این دوره زندگیم ‫که توی مسیر موفقیت هستم،
‫نباید حالم خوب باشه؟
‫پیپ...
‫علت اینکه کله‌ی سحر بلند شدم اومدم...
‫جو، همراهت تنباکو داری؟
‫مال خودم رو توی کالسکه جا گذاشتم.
‫این چپق قدیمیه رو دارم...
‫که آقایون کارگر فقط باهاش می‌کشن.
‫ولی گمونم تو به سیگار عادت داری.
‫آره، به سیگار عادت دارم.
‫ولی با چپق هم دود می‌گیرم.
‫آره.
‫شنیدم با چپق دود می‌گیری.
‫بده من...
‫الان که دیگه بزرگ شدی، ‫ظاهرا دیگه بلد نیستی...
‫چپق کارگر جماعت رو پر کردی.
‫بفرما.
‫می‌شه خودت برام چاقش کنی جو؟
‫احیانا ناراحتی پیپ؟
‫ناراحتم؟
‫نه.
‫چرا ناراحت باشم؟
‫صرفا جا خوردم.
‫البته خوشحالم کردی.
‫دیشب هم عجب شبی بود.
‫جو، این شرایط رو نادیده بگیر.
‫چون من واقعا...
‫چیزی نمونده تا تبدیل به...
‫آدم خیلی خیلی ثروتمندی بشم جو.
‫- جدی. جدی می‌گم. ‫- پیپ...
‫اگه خون توی بدنت نباشه،
‫فایده ثروتمند بودن چیه؟
‫من که خون توی بدنم دارم. ‫منظورت چیه؟
‫منظورم خون تمیزه.
‫درمورد عرق خوردن و دود گرفتنت با چپق شنیدم.
‫پس به درک.
‫لطف کردی جو.
‫لطف کردی که خیلی نگرانمی.
‫ولی به زودی...
‫اون قدری پول در میارم که باهاش اون...
‫- کارگاهت رو بخرم... ‫- پیپ...
‫...با متعلقات و کوره‌ی کوچیک داخلش.
‫اون موقع خودم بهت درآمد پنجاه پوندی می‌دم،
‫اون موقع بیا برام از خون تمیز بگو، ‫متوجه شدی؟
‫می‌بینم که یادت نرفته بطری عرقت رو پر کنی.
‫باید جایی بشم جو.
‫پیپ...
‫استلا اومد پیشم و گفت ‫که باید حواسم بهت باشه.
‫بیا بریم جو.
‫بگو ببینم استلا چی گفت.
‫بهم گفت...
‫باید بیام لندن،
‫تو رو ببرم خونه.
‫خونه؟ خونه‌ی کی؟
‫یعنی من رو برگردونی خونه خواهرم؟
‫منظورش این بود؟
‫با بیدی هم صحبت کرد.
‫با بیدی؟
‫چرا بانویی مثل استلا باید ‫با بیدی صحبت کنه؟
‫استلا گفت من باید بیام لندن...
‫تو رو ببرم خونه. بعد...
‫تو هم باید با بیدی ازدواج کنی.
‫- با بیدی؟ ‫- آره.
‫یعنی شوهر معلم مدرسه بشم؟
‫آره، شما که همیشه با هم بودین.
‫بیدی دوستت داره پیپ.
‫حالا فهمیدم جو.
‫حالا فهمیدم تو و بیدی ‫چه نقشه‌ای برام ریختین.
‫بس کن پیپ.
‫گمونم زنت هم اومد وسط قضیه...
‫کلی توی این نقشه کمکتون کرد.
‫اصلا چشم دیدن من رو...
‫پیپ، آب داره کم‌عمق می‌شه.
‫چشم دیدن من رو ندارین...
‫که من موفق شدم پیشرفت کنم.
‫بیدی دلش شوهر می‌خواد.
‫بعد خودت، دنبال کسی هستی ‫که تا بازنشست شدنت...
‫یکی جات کار کنه، ‫که بعد من بشم مسئول کارگاه.
‫زنت هم می‌خواد خرجش رو بدی.
‫برای همین سه نفری برام نقشه ریختین.
‫پیپ، رسیدیم به خشکی.
‫ساعت سه سوار دلیجان پستی شدی،
‫تا من رو برگردونی به سرنوشتی ‫که برام مقرر شده.
‫ولی من این شهر رو به چشم دیدم.
‫این شهر هم من رو دیده،
‫خیلی هم به همدیگه میایم.
‫لطف کردی جو.
‫ولی من و لندن خیلی به همدیگه میایم.
‫پس جو، جوی عزیز و مهربونم...
‫نقشه خانم‌ها رو عملی کردی،
‫ولی متأسفانه شکست خوردی.
‫الان هم لطفا برگرد خونه.
‫برگرد روستا و به اطلاعشون برسون،
‫که پیپ گارجری صد سال سیاه...
‫برنمی‌گرده اونجا آهنگری و کارگری کنه.
‫پیپ...
‫باید یه لقمه غذا بخوری.
‫بدنت داره می‌لرزه.
‫دیگه نمی‌خوام باهام تا صرافخانه بیای،
‫چون نمی‌خوام همکار و آشناهام ‫چشمشون به تو بیفته.
‫ولی اگه چشمشون بهت افتاد، ‫بهشون می‌گم قایقران من هستی...
‫که وقتی موج‌های آب سنگینن ‫بهت پول می‌دم من رو برسونی.
‫الان دیگه من اینم جو.
‫این آدمیه که باید باشم.
‫ولی من همیشه اونجا...
‫چشم به انتظارت می‌شینم پیپ.
‫پس تا ابد چشم به انتظار بشین.
‫لطفا هم به استلا بگو...
‫که زودی قراره بریم اهرام مصر رو ببینیم.
‫همه‌اش توی مدارک هست.
‫پسرک آهنگر توی چکمه‌های آهنگریش اومده.
‫بیا با سرنوشت طبیعی‌ات رو به روت کنم.
‫می‌شه برین کنار؟
‫ومیک.
‫از اونجا که مشخصه قهوه نخوردی،
‫دیگه نمی‌پرسم که می‌خوری یا نه.
‫بیا کنار شومینه بشین پیپ.
‫- آقای ومیک. ‫- هوم؟
‫احیانا کره هم دارین؟
‫داریم، مربا و مارمالاد و شیر هم داریم.
‫صبحونه درخور نجیب‌زادگان همینه.
‫دارین به من می‌خندین.
‫نه، نمی‌خندم پیپ.
‫طمع‌هام رو مسخره می‌کنین.
‫نون رو بچرخون تا نسوخته.
‫اینجا صبحونه رو می‌خوریم،
‫بعد با همدیگه تا همرسمیت قدم می‌زنیم.
‫برات کمی لباس و وسایل آوردم.
‫ناهار ساندویچ ژامبون می‌خوریم،
‫یکی از مرغ‌های خودم رو هم...
‫برای شاممون سر می‌برم.
‫بعد اتاقت رو نشونت می‌دم.
‫اتاقم؟
‫آقای جگرز اصرار داشتن...
‫تا اطلاع ثانوی،
‫جایی باشی که تحت حفاظت من هستی.
‫در مقابل چه خطری؟
‫نونت داره می‌سوزه پیپ.
‫بده، این رو بگیر.
‫گمونم حفاظت در مقابل عده‌ای باشه...
‫که سوء قصدهایی نسبت به تو دارن پیپ.
‫تعارف نکن، غذات رو بخور.
‫ولی فکر کنم همچنین باید ‫در مقابل خودت هم ازت محافظت کنم.
‫اینکه آدم خیلی زود بخواد ‫با لندن وفق پیدا کنه،
‫ممکنه توش خفه بشه.
‫احتمالا آقای جگرز درمورد...
‫موفقیت دیشبمون نگفته.
‫آقای جگرز همه‌چیز رو به من می‌گن.
‫ولی به من هیچی نمی‌گه.
‫چون نگران سلامتی خودته.
‫اگه از مسائلی سر در بیاری،
‫ممکنه در شرایط به خصوصی، ‫یک سری اطلاعات به خصوص،
‫موجب مرگت بشه.
‫من بلدم از خودم مواظبت کنم آقای ومیک.
‫ظاهرا که نمی‌تونی پیپ.
‫من هم مسئول امن نگه داشتن تو هستم.
‫توی دشت‌های پر از برگ همرسمیت...
‫خبری از عرق و چپق نیست.
‫[گریوسند]
‫خب، مهندسی با خودمه، ‫نجاری با خودمه،
‫لوله‌کشی با خودمه، ‫باغبونی با خودمه،
‫همه‌کاره اینجا خودمم.
‫به زودی هم حاصل دسترنجم رو می‌بینی.
‫خونه‌ی خودت رو ساختی؟
‫اینجا خونه نیست پیپ.
‫قلعه نظامیه.
‫ولی در مقابل چی ساختیش؟
‫هر کسی که بخواد مزاحم بشه.
‫بیا.
‫اینجا هم...
‫اینجا یه بوقلمون، چند تا مرغ،
‫یه بز و چند تا کره‌اسب و سیب‌زمینی دارم.
‫یه اردک، لوبیا و نخود و...
‫توی خندق چند تا ماهی دارم.
‫خلاصه انقدری هست که اگر عین آشیل...
‫توی تروآ محاصره بشم، زنده بمونم.
‫اون وقت زیاد پیش میاد که...
‫توی همرسمیت محاصره بشین آقای ومیک؟
‫بعد که کارمون تموم شد...
‫این رو می‌دم به خودت.
‫یه تپانچه‌ی سنگ چخماق دو لول اروپاییه.
‫دو تا ماشه داره.
‫لوله فولادی و دسته‌ی برنجی‌رنگ داره.
‫کالیبر پنجاه و هشت.
‫- آقای ومیک... ‫- همیشه پر نگهش دار،
‫کنار خودت هم باشه.
‫همیشه ضامن اسلحه‌ات رو بزن...
‫چون حتی وقتی قراره دور کمرت باشه خطرناکه.
‫مگر اینکه بخوای بیضه‌های ‫خودت رو بفرستی هوا.
‫آقای ومیک، من تا حالا با تپانچه شلیک نکردم.
‫حتی بلد نیستم چطور پرش کنم.
‫پس خودم یادت می‌دم.
‫اول بهتره توضیح بدین که ‫احتمالا به کی قراره شلیک کنم.
‫گمونم خودت بدونی منظورم کیه.
‫فقط علتش رو نمی‌دونی.
‫گمونم این فرد اسمش کامپیسونه.
‫اگه قراره بود روی این گلوله سربی ‫یک اسم بنویسم...
‫احتمالا همین اسم رو می‌نوشتم.
‫«کی»اش رو خودم حدس زدم،
‫حالا علتش رو شما بگین.
‫توی این شیشه سیزده گلوله داری،
‫بعد اینکه همه‌شون رو به سمت ‫رود تیمز شلیک کردی،
‫علتش رو برات توضیح می‌دم.
‫پیپ، باید مسئله‌ای رو بهت بگم.
‫راستش من برای همیشه نرفته بودم.
‫در واقع... رفته بودم استلا رو ببینم.
‫از اونجا که نمی‌خوام بی‌معرفتی کنم،
‫باید بهت بگم که...
‫دنبال پسری به اسم پیپ گارجری می‌گردم.
‫یا تو بهم جواب می‌دی، ‫یا من بهت گلوله می‌دم.
‫متأسفانه در حال حاضر پیپ گارجری خونه نیستن.
‫پس گدوم گوریه؟
‫به خدا نمی‌دونم.
‫من... مدتی نبودم.
‫دو تا تیر می‌زنم.
‫اولیش رو برای نشون دادن ‫فوری بودن خواسته‌ام زدم.
‫دومی رو برای اتمام خواسته‌ام می‌زنم.
‫ده ثانیه وقت داری...
‫تا حدس بزنی کجا ممکنه باشه.
‫- یک، دو... ‫- خیلی‌خب.
‫ممکنه توی صرافخانه باشه...
‫اونجا رو گشتم. سه...
‫- یا... ‫- چهار...
‫فینیکس؟ اونجا رو هم گشتم.
‫گفتن بهشون پول بدهکاره. پنج...
‫محل استعمالی توی لایم‌هاوس هم هست.
‫صاحب اونجا آدرس اینجا رو بهم داد.
‫هفت، هشت...
‫- لطفا... ‫- نه...
‫استلای عزیزم، من رو ببخش...
‫ده.
‫تفنگت رو بده به من.
‫دستت هم بگیر بالا.
‫من که واقعا نمی‌خواستم ‫ماشه رو بکشم آقای جگرز.
‫آقای پاکت، شما اینجا شتر دیدی ندیدی.
‫همین الان هم نمی‌بینم.
‫آقای کامپیسون، شما دنبال من میای.
‫چه خوب که قرار نیست قسمت هیچ‌کدومشون بشم.
‫تنها حسرت دلم به حال اون پسرک آهنگره.
‫چه حس عجیبی دارم.
‫با دهمین صدای ناقوس...
‫سوار دلیجان ساعت ده به مقصد بهشت می‌شم.
‫نکن استلا!
‫نکن استلا، نکن!
‫تو کی هستی؟
‫از کجا اسمم رو می‌دونی؟
‫اسم من ماگویچه.
‫علت اینکه اسمت رو می‌دونم...
‫اینه که سالیان سال پیش...
‫یک شب توی میکده ‫خودم این اسم رو روت گذاشتم.
‫استلا...
‫من ماگویچم.
‫من پدرتم.
‫هر شب ساعت ده و نیم شلیکش می‌کنی.
‫ولی چرا؟
‫برای اثبات اینکه همچنان می‌شه ‫به بعضی چیزها متکی بود.
‫ولی بعضی مسائل عوض نمی‌شن.
‫همون طور که رودخانه متورم و خالی می‌شه،
‫ومیک هم توپش رو شلیک می‌کنه.
‫بهتره بری بخوابی.
‫چهل و هشت ساعته که بیداری.
‫مگه خوابم می‌بره؟
‫همین الان بهم گفتی ثروتی که...
‫بهم داده شد، بخشی از پول ‫یک راهزنی جاده‌ای بوده.
‫همچنین دختری که عاشقش هستم...
‫دختر یک قاتل زورگیره.
‫ولی تو تقصیری نداری پیپ.
‫تو صرفا به علت یک عمل ‫خیرخواهانه‌ی شب کریسمس...
‫از مرداب‌های مه‌آلود ‫پات به اینجا باز شد.
‫تو برو بخواب.
‫اگه فردا اوضاع خوب پیش بره...
‫می‌تونی برگردی سراغ زندگیت.
‫یعنی چی که «اگه اوضاع خوب پیش بره»؟
‫با این شرایط چی می‌خواد خوب پیش بره؟
‫معمولا در خصوص مرگ و زندگی دیگران...
‫من می‌تونم مثل توپ قدیمی خودم، ‫روی آقای جگرز حساب کنم.
‫البته «معمولا».
‫اخیرا که تو پیدات شده...
‫گاهی اوقات آقای جگرز خطا می‌کنه.
‫پس من چطور می‌تونم ‫سرنوشت خودم رو دست بگیرم؟
‫از کجا بدونم داری درمورد خودت ‫راستش رو می‌گی؟
‫همون طور که گفتم، من پدرتم.
‫نه، من و تو نسبتی نداریم.
‫تو هیچ‌کاره‌ی منی.
‫هیچ ربطی به من نداری.
‫انگار سردت شده. ‫بهتر نیست بریم توی خونه؟
‫بریم جایی که گرم باشه.
‫تمام عمرم کل وجودم یخ زده بود.
‫درمورد گذشته‌ات بهت چی گفته بودن؟
‫گفتن من رو انداختن دور.
‫من ننداختمت دور، واگذارت کردم.
‫معذرت می‌خوام.
‫نمی‌خوام عذرخواهی بشنوم، ‫فقط می‌خوام گذشته رو بدونم.
‫ثابت کن که من رو می‌شناسی.
‫جگرز.
‫خودت هم مثل من می‌دونی...
‫تنها چیزی که از این پسرک می‌خوام...
‫ثروتیه که حق و مال خودمه.
‫حق و مال تو نیست.
‫ازت دزدیدنش.
‫طبق قوانین جاده‌ای، ‫متعلق به من و ماگویچ بوده.
‫ماگویچ اصلا حق نداشت...
‫بده‌اش به یک پسرک روستایی...
‫که توی مرداب‌ها دیده بودش.
‫ولی دیدی که داد.
‫ولی چرا؟
‫چرا باید بده‌اش به پسری ‫که یک نصف روز و...
‫یک نصف شب دیده بودش.
‫شاید چون حس می‌کرد آدم خوبی باشه.
‫اون روز که ماگویچ توی مرداب بود،
‫فکر می‌کرد کل عمرش رو قراره زندانی باشه.
‫پس تصمیم گرفت کار درستی بکنه.
‫وقتی به استرالیا رسید...
‫چند خواسته‌ای که داشت رو برام نوشت.
‫نوشت وقتی پسره هجده سالش شد،
‫من همراه خودم به لندن بیارمش،
‫تا کاری کنم که مرد متشخصی بشه.
‫من هم به نوبه‌ی خودم ‫دارم چنین کاری می‌کنم.
‫به عنوان قیّم این پسر...
‫باید مقابل شرورهای امثال تو...
‫از این پسر مواظبت کنم.
‫امان از تو آقای جگرز.
‫توی چشم‌هات احساسات می‌بینم.
‫اخیرا که انعکاس نژندی از خودم رو دیدم،
‫باعث شده رویکرد زندگیم رو...
‫تغییر کوچیکی بدم.
‫برای همینه که تصمیم گرفتم،
‫که درست وسط همین کوچه،
‫مغزت رو نریزم کف خیابون.
‫ولی این رو از من بشو.
‫اگه فرداروزی به سرت بزنه...
‫که حتی از صد قدمی پیپ گارجری گذر کنی...
‫گلوله‌ای که توی تفنگم هست رو...
‫رها می‌کنم...
‫تا عین پوره‌ی لذیذی ‫که با سس پیاز مزه‌دار شده...
‫وارد اون حلق کثیفت بشه.
‫- متوجه شدی چی گفتم؟ ‫- آره.
‫دست از سر پسره بردار.
‫هیجده سال پیش...
‫شبه‌نظامیان محل اقامتم رو پیدا کردن.
‫از اونجا فرار کردم.
‫توی ساکم طلای دزدی بود ‫و توی بغلم تو بودی.
‫مادرت رو بازداشت کردن.
‫توی کتم بغلت کردم و رفتم...
‫به تنها جایی توی این دنیا...
‫که می‌دونستم تو رو قبول می‌کنن ‫و ازت محافظت می‌کنن.
‫پیش خانم ثروتمندی...
‫که قلبش شکسته بود و اینجا زندگی می‌کرد،
‫توی همین خونه.
‫گفتم این دوشیزه هاویشام...
‫اگه بچه‌ای داشته باشه، حالش بهتر می‌شه.
‫ولی دل شکسته‌اش خوب نشد.
‫همچنان لباس عروسی‌اش رو می‌پوشه.
‫تنها چیزی هم که بهم یاد داد ‫این بود که چطور دل بقیه رو بشکنم.
‫عین یک خنجر تیز...
‫روحیات من رو تیز کرد.
‫تا باهام خنجر به دل مردهای دیگه بزنه.
‫من شدم اسلحه‌ی انتقامش.
‫تو که اونجا نشسته بودی...
‫می‌خواستی خودت رو زخمی کنی.
‫علتش چی بود؟
‫خسته شدم از بس چیزی حس نکردم.
‫حداقل تیغ رو می‌تونستم حس کنم.
‫ولی الان من برگشتم.
‫شرایط عوض می‌شه.
‫حساب‌های صاف‌نشده دارم،
‫می‌خوام اشتباهی رو جبران کنم.
‫صبح به مادرت بگو،
‫که اسم من ماگویچه.
‫بهش بگو من از مردی که ‫دلش رو شکسته خبر دارم.
‫ولی...
‫فقط به شرطی بهش می‌گم ‫که لباس عروسیش رو عوض کنه.
‫بهش بگو امروز روزیه که ‫سرنوشت همه‌مون عوض می‌شه.
‫مترجم: «حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@
‫ضعف نشون دادی آقای جگرز؟
‫وای بر من.
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]