« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫[سال ۱۸۳۹، لندن]
‫[هفت سال قبل]
‫[روز ۲۴ دسامبر، گریوسند]
‫مترجم: «حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@
‫«در ستارگان خویش بر فراز تو هستم.»
‫«اما از عظمت نترس.»
‫«برخی عظمت ذاتی دارند،»
‫«برخی آن را کسب می‌کنند،»
‫«باقی را عظمت بر آن‌ها نهاده است.»
‫هر روز خدا زیر لب ‫واسه خودت حرف می‌زنی پیپ.
‫- نطق شکسپیره. ‫- آها.
‫عادت دارم نقل‌قول‌ها رو ‫حفظ کنم و زمزمه کنم.
‫که چی بشه؟
‫راستش رو بگم... چون ذهنش رو دارم.
‫البته کمک می‌کنه زمان رو سپری کنم.
‫کمی دیگه قراره خودت ‫آهنگری کنی و ابزار بسازی.
‫اون‌موقع بدون نیاز به زمزمه کردن...
‫زمان خودش می‌گذره.
‫جو! پیپ! بیاید.
‫وقت شامه پیپ.
‫می‌رم میخ‌ها رو جمع کنم.
‫جو، پیپ!
‫نمی‌شنوید؟
‫اومدیم عزیزم.
‫زود جمع کن پیپ.
‫یک پشیز جمع کردم...
‫پیپ، دیگه صدات نمی‌کنم‌ها!
‫- دو پشیز جمع شد. ‫- شامتون حاضره،
‫- اگه همین الان نیاید... ‫- سه پشیز جمع شد.
‫با لنگ‌های خودتون سوسیس درست می‌کنم.
‫در رو قفل می‌کنم‌ها.
‫صدای خراش از چی میاد؟
‫به نظرت خودت چیه؟ موشه دیگه.
‫تنها موشی که این حوالی پیدا می‌شه،
‫فقط خودتی کامپیسون.
‫سلطان موش‌ها خودتی!
‫می‌شه غرغرهای مسخره‌ات رو ‫توی دلت بکنی؟
‫لابد مافوقان شما لذت می‌برن...
‫که من رو دقیقا گذاشتن ‫کنار تنها دشمنی...
‫که روی این کره خاکی دارم.
‫مجبورم کردن هر شب و هر روز...
‫صدای دم و بازدمش رو بشنوم،
‫در حالی که تمام رمق و عضلاتم ‫دلشون می‌خواد گلوش رو بگیرن،
‫جوری گلوش رو فشار بدن ‫که دم و بازدمی نداشته باشه،
‫تا دیگه نتونه با اون دهن کثیفش نفس بکشه!
‫به این احمق نفهم بگو...
‫نارضایتی که داره متقابله.
‫اگه به من بود می‌گفتم ‫کنار آتشفشان فعال زندانی بشم.
‫من هستم!
‫من همون آتشفشانم!
‫که از بی‌عدالتی می‌سوزم!
‫چون جنابعالی باعث شدی ‫من الان غل و زنجیر بشم!
‫به نفعتونه باهاش کنار بیاید.
‫چون قراره عین عشاق، ‫تا وقتی نرسیدیم استرالیا...
‫از کنار همدیگه جم نخورید.
‫موش کثیف!
‫آتیش!
‫کشتی آتیش گرفته!
‫زود بیاید، آتیش!
‫ای کامپیسون موش‌صفت!
‫- آتیش! ‫- بیا این سلول!
‫تقاص کارت رو پس می‌دی کامپیسون!
‫خودم می‌کشمت کاپیسون!
‫خودم می‌کشمت!
‫در رو باز کن!
‫بذار بیام بیرون.
‫آهای.
‫می‌گم در رو باز کن.
‫خوشم نمیاد باهاتون بیام استرالیا.
‫دلم می‌خواد برم لندن ‫به خانمت سر بزنم.
‫امیدوارم بری جهنم ماگویچ.
‫نه!
‫نه! نه!
‫نه!
‫نه! نه! نه!
‫نه، خواهشا نکن!
‫- بگیریدش! ‫- زندانی‌ها روی کشتی بمونن!
‫چکمه‌هات رو در بیار.
‫کف زمین رو گلی می‌کنی.
‫گل کجا بود؟ تمام معابر یخ زدن.
‫آب و گل یخ می‌زنه ‫که باعث می‌شه به چیزی نچسبه.
‫این چیه؟
‫وسیله تزئینیه. ‫برای روز کریسمس...
‫به نظرم خوشگلن.
‫جو، این پسرک که اینجاست ‫داره می‌گه تزئینات من...
‫برای روز کریسمس کم و کسری داره.
‫ببین چقدر گستاخ شده...
‫که خواسته درستش کنه.
‫توت حتی میوه مسیحی نیست.
‫دست‌هات رو بشور.
‫بعضی از اهالی روستا می‌گن...
‫اگه کسی با خودش توت ببره خونه،
‫عملا داره شیطان رو اظهار می‌کنه.
‫پس نکنه می‌خوای شیطان رو ‫به خونه ما دعوت کنی،
‫درسته پیپ؟ ‫اون هم قبل کریسمس؟
‫نه، چنین قصد و نیتی نداشتم.
‫آخ جو. زبان این پسرک ‫از قد خودش هم درازتر شده.
‫متوجه شدی پیپ؟
‫سعی کن اندازه جملاتت رو نصف کنی.
‫تقصیر اون کتاب‌هاییه که ‫توی مدرسه دادن بخونه.
‫می‌خوای جملاتم رو ربع کنم؟
‫انقدر کتاب خونده که عقلش پریده.
‫لطفا با آره و نه جواب بده.
‫مگه جرئت دارم «نه» هم بگم؟
‫همیشه زیر لب با همدیگه جرف می‌زنید.
‫چند تا میخ تونستی پیدا کنی؟
‫هوم...
‫پس صرفا واسه هفت تا میخ، ‫بهت اتاق می‌دیم، غذا می‌دیم،
‫حتی سرپناه می‌دیم.
‫من که می‌گم این معامله ‫خیلی به نفع جنابعالیه،
‫کاملا هم به ضرر ماست.
‫عجب غذایی آماده کردی.
‫آخ!
‫آره جو. کمی سس درست کردم...
‫چون داره نزدیک کریسمس می‌شه.
‫نه سارا. کمی سس درست کردی ‫تا زخم‌زبون زدنت رو جبران کنی.
‫چون خوبی‌های خودت رو از طریق ‫سس‌های خوشمزه‌ات قسمتمون می‌کنی.
‫پیپ...
‫مواد خوراکی‌اش رو بچش، ‫تا متوجه بشی با عشق درست شده.
‫مخصوصا با مریم‌گلی و جعفری‌اش.
‫توش جعفری نریختم.
‫گزنه‌ست.
‫من باید با موادی که دارم ‫غذای خوبی درست کنم.
‫که مواد زیادی ندارم.
‫اگر هم به خاطر زخم‌زبون زدن من نبود،
‫شما عین اون سیب‌زمینی‌هایی ‫که توی آب دارن می‌جوشن،
‫بی‌کار می‌نشستین توی خونه.
‫آره جو.
‫تو خودت یک پا سیب‌زمینی هستی.
‫راست می‌گه جو. ‫اصلا قیافه‌ات شبیه سیب‌زمینیه.
‫من رو هم عین خودتون احمق کردید.
‫انگار یکی از شیاطین فرار کرده.
‫زنده‌ست.
‫لعنت بهت کامپیسون.
‫خب، اگه اون زندانی جانی،
‫که عازم استرالیا بودن،
‫هوس کنن بیان سمت خونه‌ی ما...
‫عزیز دلم، اگه تو ازش استقبال کنی،
‫ترجیح می‌ده برگردون همون زندان.
‫اندازه عنکبوت‌های استرالیا ‫به اندازه گربه‌های ما می‌رسه.
‫مارهاشون به درازای رودخانه هستن.
‫ولی هیچ‌کدوم از سارا که قاشق سوپ ‫دستش گرفته ترسناک‌تر نیستن.
‫یعنی ممکنه زندانی‌ها...
‫از رودخانه تا اینجا بیان؟
‫با سرمای امشب بعید می‌دونم ‫موفق به فرار بشن.
‫لابد تا الان یخ زدن و مردن.
‫خوبه. چون باید برم دیدن مامان و بابا.
‫پیپ، وقتی صدای شلیک توپ میاد ‫احمقانه نیست که آدم بره بیرون؟
‫من از آدم‌های یخ‌زده نمی‌ترسم.
‫الان راه میفتم اون سمتی ‫و تا ساعت هفت برمی‌گردم.
‫گمونم جو همین الان ‫بهت گفت کار احمقانه‌ایه.
‫وقتی غذای جو تموم بشه، ‫یعنی وقت شام تموم شده.
‫شام هم که تموم بشه، ‫باید بشقابت رو بیاری.
‫آخه امشب کریسمسه.
‫همین الان بهت گفت احمقانه‌ست.
‫من هم گفتم شام تموم شده.
‫پس امشب می‌مونی اینجا ‫و بشقابت رو برام میاری پیپ.
‫تا اونجا راه زیادی نیست. ‫ترجیح می‌دم با منطق خودم پیش برم.
‫خودش ترجیح می‌ده، ‫خودش هم تصمیم می‌گیره.
‫آره، تصمیمم رو گرفتم.
‫می‌خوام برم دیدن خانواده‌ام.
‫نیازی به این کارها نیست سارا.
‫خیلی هم نیازه،
‫چون حتی با اینکه بیست سال ازش بزرگترم،
‫داداش کوچولوی من زبونش درازه، ‫من هم جوابی ندارم بهش بدم.
‫ولی ختم کلام رو سیخ کباب مشخص می‌کنه.
‫می‌خواستم زودتر برم پیششون، ‫ولی سرم شلوغ بود.
‫داشتم برای جنابعالی ‫چهار پشیز از زمین برمی‌داشتم.
‫پیپ، صداش رو نمی‌شنوی؟
‫آره جو.
‫بهش بگو بعدی رو ‫می‌زنم به کمر لختش.
‫پیپ، این کارهاش از روی علاقه‌ست.
‫پس قضیه اینه جو؟ علاقه؟
‫از وقتی بهم جا و پناه داده، ‫رد عشقش پشت کمرمه؟
‫مرد دیوانه‌ای افتاده توی مرداب.
‫اینجا هم توی آشپزخونه خودم ‫پسرکی برام زبون‌درازی می‌کنه!
‫خواهر و برادر نباید ‫توی چشم‌های همدیگه زل بزنن.
‫- معلومه که نباید. ‫- خواهشا بس کن پیپ.
‫دم عیدی اوقاتمون رو تلخ نکن...
‫یک بار دیگه کتکش بزنی، ‫می‌ره و پشت سرش هم نگاه نمی‌کنه.
‫بعد اینکه زانوهای من کم‌رمق بشن ‫و کمر دردم شروع بشه،
‫کی می‌خواد آهنگری کنه ‫تا برامون یک لقمه غذا بیاره؟
‫با خودش توت سرخ آورد توی خونه.
‫پای شیطان رو اینجا باز کرد.
‫شب بخیر پیپ.
‫شب بخیر جو.
‫گندت بزنن.
‫سلام مامان.
‫سلام بابا.
‫سلام کوچولوها.
‫فردا روز کریسمسه.
‫یک سال دیگه گذشت.
‫حس می‌کنم این یک سال...
‫مثل ده سال برام گذشته.
‫این شهر روز به روز ‫بیشتر شبیه جهنم می‌شه.
‫دلم می‌خواد آزاد باشم.
‫دنیا جای بزرگیه.
‫تهش هم میفتی توی قعر جهنم پسرک؛
‫قعر جهنم.
‫با کی حرف می‌زدی؟
‫با مادرم، با پدرم. ‫با برادر و خواهرهام.
‫خانواده‌ات شانس آوردن...
‫قبل اینکه روی تلخ روزگار رو ببینن،
‫پلید بشن یا شکمشون خالی بشه، ‫از این دنیا رفتن.
‫گمونم هدف توپ شلیک کردنشون تو باشی.
‫یکی از هدف‌هاشون منم.
‫امشب توی این مرداب‌ها ‫هدفشون دو نفر هستن.
‫پیدا کردن یکیشون هدف واهیه ‫و اون‌یکی هدف عادلانه.
‫تو کدومش هستی؟
‫خیلی زبون‌درازی می‌کنی‌ها.
‫گوش کن چی می‌گم پسرک.
‫من یک مسیحی‌ام که مستمنده،
‫تو هم باید کمکم کنی.
‫واسه خودم حیوانی هستم و شکمم خالیه.
‫تو... غذا می‌خوای؟ ‫توی جیبم کمی نون دارم.
‫نونت رو بده من.
‫غذات رو بده من.
‫توش میخ بود!
‫می‌خواستی خفه‌ام کنی پسرک؟
‫ببخشید. چند تا میخ جمع کرده بودم.
‫توی آهنگری کار می‌کنم.
‫شوهر خواهرم آهنگره.
‫بیا اینجا.
‫توی کارگاه آهنگری زندگی می‌کنی،
‫که یعنی دقیقا می‌دونم ‫کجا باید پیدات کنم.
‫متوجه حرفم شدی؟
‫الان هم می‌خوام برام ‫کاری بکنی پسرک آهنگر.
‫کنار درخت‌های معوج مرداب میای دیدنم.
‫بلدی کجاست؟
‫صبح علی‌الطلوع باید بیای دیدنم.
‫برام غذا و نوشیدنی میاری.
‫نوشیدنی الکی هم میاری ‫که توی سرما دووم بیارم.
‫بعد می‌ری همون آهنگری که گفتی،
‫با خودت سوهان آهن و گازابنر میاری.
‫تک‌تک مواردی که گفتم رو میاری.
‫اگه به حرفم گوش کنی، ‫بهت رحم می‌کنم.
‫اگه سرم کلاه بذاری، ‫اگه بخوای سرم کلاه بذاری،
‫خودت و خواهرت و آهنگرتون رو پیدا می‌کنم،
‫براتون کنار همین قبرستون...
‫سه تا گور دیگه می‌کَنم.
‫فهمیدی چی شد؟
‫زودباش ببینم، برو.
‫ناامیدم نکن پسر.
‫از روی علاقه.
‫آهای.
‫غذا. غذا.
‫تا جایی که می‌شد آوردم.
‫این بار توش میخ نیست.
‫پس نمی‌خوای دورم بزنی؟
‫آهنگر تویی پسرک.
‫من غذا می‌خورم، ‫تو غل و زنجیرم رو باز کن.
‫کس دیگه‌ای رو ندیده بودی ‫که عین من پاهاش بسته باشه؟
‫نه، کسی رو ندیدم.
‫خوبه.
‫اون یکی دوستته؟
‫الان دارم صبحونه می‌خورم.
‫دستم به اون برسه، ‫قلبش رو می‌خورم.
‫قلب خونی و خامش رو واسه شامم می‌خورم.
‫چرا می‌خوای بکشی‌اش؟
‫بزرگ که بشی... می‌فهمی.
‫روح بعضی از آدم‌ها عین این مرداب ‫پر از کثافت و سیاهیه.
‫اگه بهشون رو بدی...
‫جوری خودت رو گم می‌کنی ‫که انگار توی این چاله و گودال‌ها گم شدی.
‫اسمت چیه پسرک؟
‫پرسیدم اسمت چیه.
‫پیپ.
‫سوهان رو بده من پیپ.
‫تو دیگه فرار کن پسر. ‫خودت رو نجات بده.
‫زودباش برو! فرار کن!
‫بدو!
‫ازت ممنونم پیپ.
‫صداهایی توی مه شنیدم.
‫صدای اون رو هم شنیدم.
‫توی قایق ولش کرده بودم تا بمیره.
‫هنوز غل و زنجیرش وصله؟
‫کی رو می‌گید؟
‫دروغ‌گوی خوبی نیستی.
‫صدای سوهان رو هم شنیدم.
‫بیا دیگه دوست قدیمی.
‫بیا سراغم ماگویچ.
‫بذار به نزاع دیرینه‌مون خاتمه بدیم.
‫گندش بزنن.
‫♪ آسایش و شادی ♪
‫♪ این است مژده‌ی آسایش و شادی ♪
‫کدوم گوری بودی؟
‫درست صحبت کن جو.
‫توی خانه خداییم.
‫فکر می‌کردیم کشتنت یا فرار کردی آمریکا.
‫کجا بودی؟
‫چون نذاشتید شب برم پیش مامان و بابا،
‫- صبح زود رفتم پیشش. ‫- جو، این بچه...
‫این‌ها رو برات گرفتم خواهر عزیزم.
‫به منزله عذرخواهی بابت ‫حرف‌هایی که دیشب زدم.
‫می‌دونم خیلی گل دوست داری.
‫مسیحی‌ترین گل‌های بدون توتی بود...
‫که تونستم پیدا کنم.
‫خانم گارجری، ‫بویی که از این اتاق میاد...
‫به شدت شورانگیزه.
‫یعنی بوی خوبیه آقای پامپل‌چوک؟
‫یعنی بوش حرف نداره.
‫شک نکنید یک روز...
‫دستور پخت سس مرغش رو می‌دزدم.
‫اتفاقا دیروز داشتیم درمورد ‫مواد به کار رفته‌اش صحبت می‌کردیم،
‫من و پیپ به این نتیجه رسیدیم...
‫که مهم‌ترین موادش... پخت با عشقه.
‫درست نمی‌گم پیپ؟
‫درسته جو.
‫پیپ، کت‌ها رو ببر.
‫در کنار سسی که درست کردم،
‫امروز خوراک ویژه‌ای براتون در نظر گرفتم.
‫که خودم درستش کردم.
‫کلوچه گوشت خوک به شدت لذیذیه.
‫با خمیرمایه نان گندم درست شده،
‫مخصوص امروز پختمش.
‫سه روز طول کشید تا ‫مواد مورد نیازش رو تهیه کنم.
‫بعضی‌هاشون رو مستقیما ‫از لندن برام فرستادن.
‫قراره بین شام و دسر میل کنید.
‫پیپ.
‫یک شاخه رزماری از باغ بیار.
‫چشم خواهر.
‫لعنتی. لعنتی.
‫لعنتی.
‫کریسمس مبارک پیپ.
‫سلام بیدی. تو چرا اومدی اینجا؟
‫داشتم پیاده از کلیسا ‫تا خونه‌مون می‌رفتم.
‫چرا؟
‫تا مجبور نباشم خیلی...
‫مهمون‌های کریسمس رو تحمل کنم.
‫از کریسمس بدم میاد.
‫من از کریسمس امسال بدم میاد.
‫حالت خوبه؟
‫من محکوم به اعدامم.
‫اعدام؟ مگه چی کار کردی؟
‫دزدی کردم، به زندانی فراری کمک کردم،
‫مشروب برندی خوردم.
‫پیپ، تو انقدر رمان تخیلی خوندی،
‫بدون اینکه متوجه بشی...
‫گاهی زمزمه‌شون می‌کنی.
‫اگه به جای دو پنی توی جیبم،
‫چهل دو شیلینگ داشتم...
‫باهاش چی کار می‌کردی؟
‫غل و زنجیرم رو باز می‌کردم ‫و فرار می‌کردم.
‫اینجایی پیپ عزیزم؟
‫تن لشت رو تکون بده پسر.
‫کریسمس مبارک بیدی.
‫کریسمس مبارک خانم گارجری.
‫خب...
‫برگردم به چوبه‌ی دارم.
‫توی مدرسه می‌بینمت پیپ.
‫خطبه امروز کلیسا نمونه بارز دیگه‌ای بود...
‫از اینکه کشیش کلیسای ما ‫همیشه حرف‌های بدیهی و ساده می‌زنه.
‫«فلان کار درست نیست،»
‫«فلان کار اشتباه است، ‫دزدی اشتباه است...»
‫البته من که بنده‌ی متواضع کلیسا هستم،
‫ولی اگه قرار بود خطیب دیگه‌ای انتخاب بشه،
‫من جذاب‌ترین خطبه‌ها رو می‌خوندم.
‫پیپ، چرا غذات رو نمی‌خوری؟
‫درست روز کریسمس...
‫موضوع خطبه‌ام رو خوک انتخاب می‌کردم.
‫گفتید خوک آقای واپسل؟
‫بله، گفتم خوک. دیدید؟
‫با یک کلمه تونستم توجه ‫همه‌تون رو جلب کنم.
‫سیب‌زمینی‌ات رو بخور پیپ.
‫اگه قرار بود خطبه‌ای بخونم،
‫موضوع خطبه‌ام رو کسانی که ‫پرخور هستن انتخاب می‌کردم.
‫هشداری سفت و سخت ‫علیه پرخوری می‌دادم!
‫بنده هم با الهام از این خطبه ‫بر علیه پرخوری کردن...
‫ترجیح می‌دم غذام رو تموم نکنم.
‫واقعا نصف حرف‌هایی که می‌زنه...
‫کاملا به جا و درست هستن.
‫حالت خوب نیست پیپ؟
‫نه، خوب نیستم.
‫گمونم بهتره برم هوایی بخورم.
‫توی خونه هم هوا هست.
‫ناسلامتی مهمون داریم.
‫پیپ، از طرفی بهتره فعلا نری.
‫- خبرهایی دارم. ‫- چه خبرهایی؟
‫خبرهای خوبی دارم خانم گارجری.
‫بنده به عنوان یک فروشنده ‫و تاجر موفق تجارت بذر...
‫قسمت شد با مردم ثروتمند ‫مناطق بالاشهر نشست و برخاست کنم.
‫همچنین با کسانی که ‫در این مناطق مستقر هستن.
‫که یعنی مرکز شهر.
‫انگار که من... نوعی پل ‫بین دنیاهای این دو طبقه هستم.
‫نوعی رابط هستم.
‫که به طبقات مختلف سفر می‌کنید.
‫پیغام‌هایی هم به بنده می‌دن آقای گارجری.
‫پیغام‌هایی از طبقات بالا... ‫به طبقات پایین.
‫خانمی رو می‌شناسم که ‫خانه‌ای در بالای شهر داره.
‫بالاتر از چیزی که فکر می‌کنید.
‫هیچ‌کدوم شما این خانم رو ندیدین،
‫ولی اسمش به گوش همه‌تون آشناست:
‫دوشیزه هاویشام.
‫همون خانمی که توی ‫خانه ارواح زندگی می‌کنه؟
‫پیپ، این خرافات خانه ارواح ‫و توت سرخ چیه یاد گرفتی؟
‫تو چه‌ات شده؟
‫اون‌وقت این خانم دقیقا ‫چه ربطی به پیپ ما داره؟
‫سیزده سال پیش...
‫دوشیزه هاویشام تصمیم گرفت ‫قیم دختر کوچکی بشه.
‫الان دوشیزه هاویشام تصمیم گرفتن ‫که این دختر به شریکی نیاز داره.
‫شریکی که هم‌سن این دختر باشه، ‫اما از جنس مخالف باشه.
‫آقای پامپل‌چوک، ایشون که ‫چنین حرف شنیعی نزد، درسته؟
‫- بله، گفتن جنس مخالف. ‫- امان از این خانم.
‫از بین خویشاواندان دختر،
‫شخصی با جایگاه اجتماعی ‫ایشون رو پیدا نکردن.
‫خلاصه من و دوشیزه هاویشام ‫با هم‌فکری همدیگه...
‫تصمیم گرفتیم به شایسته‌سالاری متوسل بشیم.
‫- پیپ، این کلمه رو یاد بگیر. ‫- هیس!
‫از اونجا که موفق نشدیم...
‫پسری با جایگاه طبقاتی ‫ایشون پیدا کنیم...
‫تصمیم گرفتیم باهوش‌ترین پسری ‫که هم‌سن دختر باشه رو...
‫در محلات محروم پیدا کنیم.
‫اون‌وقت حاضرن هزینه‌ای بدن؟
‫منظورم پول بود. ‫بابتش پولی هم می‌دن؟
‫مبلغی به والدین پسر می‌دن.
‫همچنین به شخص رابط ‫که این وسط میانجی‌گری کرده.
‫ولی من به پیپ توی کارگاهم ‫نیاز دارم آقای پامپل‌چوک.
‫حرفتون رو ادامه بدید آقای پامپل‌چوک. ‫دقیقا چه مقدار پولی می‌دن؟
‫آقای واپسل، کمی قبل شما ‫به خوک اشاره کردید.
‫بله، گفتم خوک.
‫به نظرم ایشون حاضرن برای ‫این خوکچه‌ی ما پول زیادی بدن.
‫قبل اینکه بریم سراغ...
‫بحث محرمانه‌ی مقدار پول جایزه،
‫اگه درست یادم باشه...
‫به کلوچه گوشت خوک لذیذی ‫اشاره کرده بودید.
‫آها! می‌رم کلوچه رو بیارم.
‫بزرگترین تیکه‌اش هم ‫می‌دیم به خوکچه‌ی عزیزمون.
‫بسیار عالی.
‫بزرگترین تیکه‌اش...
‫برای باهوش‌ترین پسر شهره.
‫به تمام مردان توانمند محله...
‫ابلاغ می‌شه که وظیفه‌شون ‫در قبال پادشاه رو به جا بیارن.
‫دو محکوم به قصاص از زندان فرار کردن.
‫قراره زنجیره انسانی تشکیل بدیم ‫و مرداب‌ها رو به دنبالشون بگردیم.
‫بین هر چهار نفر.
‫ده متر از همدیگه فاصله بگیرید.
‫حرفشون رو جدی نگیر پیپ. ‫نمی‌خواد از من دور بشی.
‫جو، باید چیزی رو بهت بگم.
‫اگه درمورد دوشیزه هاویشامه...
‫نمی‌ذارم از پیشم ببرنت پیپ.
‫یک روز قراره همه‌کاره‌ی آهنگری بشی.
‫حتی الان که راه می‌رم، ‫حس می‌کنم زانوهام کم‌رمق شده.
‫مفاصل بدنم فرقی با مرداب ندارن.
‫جو، همه‌ی حرفم درمورد ‫دوشیزه هاویشام نبود.
‫چی شده پیپ؟
‫آهای، با شما دو نفرم.
‫تمام مردان باید ده متر ‫از همدیگه دور بشن.
‫- ایشون مرد نیست، پسره. ‫- گفتم ده متر دور بشید.
‫شروع کنید.
‫- جو. ‫- بله پیپ؟
‫درمورد این دوشیزه هاویشام ‫نمی‌دونم چه تصمیمی درسته،
‫ولی...
‫یک چیزی رو خوب می‌دونم جو.
‫دلم نمی‌خواد همه‌کاره‌ی آهنگری بشم،
‫یا آهنگر بشم.
‫دلم نمی‌خواد.
‫نمی‌تونم.
‫معذرت می‌خوام جو.
‫پیداشون کردیم!
‫جفتشون رو برگردونید به کشتی.
‫نذارید نزدیک همدیگه بشن.
‫می‌خوام رسما شاهد باشید...
‫که این ماگویچ دیوانه می‌خواست ‫من رو به کشتن بده.
‫تنها شهادتی که برای من مهمه، شهادت خداونده.
‫این یکی غل و زنجیر پاش رو باز کرده.
‫آهای، چطوری بازش کردی؟
‫ها؟
‫چطوری بازش کردی؟
‫دیشب...
‫دزدکی وارد کارگاه آهنگری شدم.
‫سوهان آهن و چند گازانبر دزدیدم.
‫اونجا که بودم...
‫از خونه‌ی آهنگر کلوچه خوک دزدیدم،
‫به همراه نون و کمی مشروب برندی.
‫ببریدش.
‫پیپ.
‫باید درمورد دوشیزه هاویشام،
‫نکاتی رو بهت بگم.
‫سلام بیدی.
‫یادته با همدیگه مسابقه می‌دادیم...
‫که کی زودتر می‌تونه آتیش روشن کنه؟
‫من که یادمه.
‫ولی تو قراره به زودی ‫همه‌چیز رو فراموش کنی.
‫بیدی، کلا یک روز در هفته‌ست.
‫تازه شروعشه.
‫درسته چیز زیادی نیست، ‫ولی موفق می‌شی بهش برسی.
‫من هم برات خوشحالم.
‫ظاهرا که خوشحال نیستی.
‫همه می‌گن دوشیزه آدم عجیبیه.
‫تو قراره با دخترش باشی پیپ.
‫بیدی، این قرارمون صرفا تجاریه.
‫این خانم ثروتمند و عجیب ‫حاضره بابت هر دیداری با دخترش،
‫به خانواده‌ام پول بده.
‫- چقدر می‌ده؟ ‫- خودم هم نمی‌دونم.
‫ولی گمونم زیاد باشه.
‫می‌خوام بیشترش رو بدم به جو.
‫که به زودی بتونه بازنشست بشه.
‫که دیگه بهم نیازی نداشته باشه.
‫بعدش من آزاد می‌شم.
‫بعد همه‌مون رو تنها می‌ذاری.
‫واقعا برات خوشحالم.
‫می‌رم لندن شغل پردرآمدی پیدا کنم.
‫با درآمد خودم هوای خواهرم و جو رو دارم.
‫تو ذاتا آهنگری. ‫چه کار پردرآمدی می‌خوای پیدا کنی؟
‫خودم هم نمی‌دونم.
‫ولی هر کاری به جز آهنگری،
‫می‌خوام عین آقایون...
‫نجیب‌زاده بشم.
‫بیدی، قصد دارم مفید باشم.
‫پس چرا انقدر عصبانی یا ناراحتی؟
‫یا هر حسی که من متوجهش نمی‌شم.
‫پیپ گارجری.
‫پسر باهوش و عجیبی هستی...
‫ولی ساده‌ترین مسائل رو نمی‌فهمی.
‫پیپ!
‫بیا بریم. منتظرت هستن.
‫هفت ضربدر چهار؟
‫بیست و هشت.
‫هفت ضربدر هفت؟
‫چهل و نه.
‫چهارده...
‫به علاوه هفت، به علاوه شش،
‫به علاوه شش؟
‫سی و چهار.
‫منظورم سی و سه بود.
‫من بهشون گفتم...
‫تو اعجوبه‌ای، نابغه‌ای...
‫گفتم مثل گل ارکیده‌ای هستی ‫که وسط اصطبل کثیف شکوفه زدی.
‫ناامیدمون نکن پیپ.
‫بیا بریم.
‫چه‌جور خانمیه؟
‫دختر معمولیه دیگه. ‫هم‌سن خودته.
‫سر زبون داره...
‫- منظورم دوشیزه هاویشام بود. ‫- آها. راستش رو بگم...
‫من هم مثل بقیه تا به حال ‫شخص ایشون رو ندیدم.
‫از طریق آقای جگرز نامی ‫معاملاتش رو انجام می‌ده.
‫که طرف مستشار پادشاهه.
‫به شدت هم آدم بی‌ادبیه.
‫این هم از شریک زندگی آینده‌ات.
‫پسری که گفتم ایشونه دوشیزه استلا.
‫- استلا؟ ‫- بله.
‫مگه اسمم چیه؟
‫همون پسره که اسمش پیپه.
‫پیپ که می‌گن تویی، درسته؟
‫از آشنایی با شما خوش‌وقتم بانو.
‫- «بانو»؟ ‫- منظورم دوشیزه بود.
‫داشتم برای خانم می‌گفتم...
‫پیپ عین یک توده سنگ مرمره ‫که باید بهش شکل داده بشه.
‫با چکش و اسکنه؟
‫امکانش هست خودم با پسرک بیام ‫و به خانم معرفی‌شون کنم؟
‫دیگه حرف‌هات مسخره شد.
‫فقط پسرک می‌تونه بیاد.
‫کس دیگه‌ای حق ورود نداره.
‫بیا تو پسر.
‫جا نمونی.
‫می‌شه بگید چه موقعی ‫باید بیام سراغ پسر؟
‫هر موقع ازش خسته شدیم.
‫- ترسیدی؟ ‫- از چی؟
‫منظورتون از ارواحه؟
‫نه.
‫اینجا به ارواح نیازی نیست.
‫ارواح می‌ترسن بیان اینجا.
‫مامان، پسره اومده.
‫خودت نمی‌مونی؟
‫اصلا و ابدا.
‫مترجم: «حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@
‫سلام.
‫کی اومده؟
‫پیپ هستم بانو.
‫دوشیزه.
‫بانو، آقای پامپل‌چوک معرفی‌ام کردن.
‫بیا ببینمت.
‫بیا جلو.
‫به من نگاه کن.
‫به بقایای من نگاه کن.
‫الان دستم کجاست پیپ؟
‫- روی قلبتونه. ‫- درسته.
‫ولی شکسته.
‫گفتی هدفت از اینجا اومدن چی بود؟
‫بهم گفته بودن قراره ‫همراه دختری بمونم.
‫که کمی قبل باهاش آشنا شدم.
‫«باهاشون» آشنا شدی.
‫بله، «باهاشون».
‫بله، گفتی همراهش باشی.
‫یادمه چقدر ذوق داشتم ‫تا شریکی پیدا کنم.
‫من خسته‌ام پیپ.
‫از خانم‌ها و آقایون خسته‌ام.
‫گاهی اوقات برای نیازهام ‫توی ذهنم تصورات ناجوری می‌کنم.
‫استلا رو خبر کن.
‫استلا.
‫به زمستان ابدی خوش اومدی.
‫این هم از لحظات معصومانه ‫پیش از وقوع فساد بزرگ.
‫استلا، نظرت درموردش چیه؟
‫به نظرم یک پسر کارگر معمولیه،
‫که چمکه‌های بزرگ می‌پوشه ‫و بوی اصطبل می‌ده.
‫پسر، تو نظرت درموردش چیه؟
‫به نظرم ایشون خیلی...
‫مغروره.
‫زیبا هم هست؟
‫بله.
‫پس شدین پسر معمولی ‫با دختر خوشگل و مغرور.
‫می‌خوام بازی کردنتون رو تماشا کنم.
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]