« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫مترجم: «تارخ علی‌خانی»
‫می‌شه یه کم راحت حرف بزنم؟
‫بعدش تو هم می‌تونی نظرت رو بگی.
‫به کارم فکر می‌کنم، به چیزی که بهم داده...
‫پول؟
‫که باهاش بلیت استخر و سونا بگیرم، ‫در حالی‌ که اصلا دوست ندارم؟
‫شاید به بعضی‌ها کمک کرده باشم.
‫ولی قطعا به بعضی‌ها هم آسیب زدم.
‫یه سری دوست پیدا کردم...
‫شاید یکی...
‫که از دستش دادم.
‫گوش می‌کنی؟
‫آره.
‫به عمق این جکوزی فکر می‌کنم.
‫که ببینم اون‌قدر عمیق هست ‫که بتونم توش غرق بشم یا نه.
‫شاید.
‫اگه یه کم تلاش کنم.
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫ولی در نهایت مهم نیست، ‫چون هیچ‌وقت نمی‌تونم خودم رو بکشم.
‫یه چیزی توی وجودمه، ‫یه چیزی که هیچ جوره درست شدنی نیست...
‫که باعث می‌شه این وضعیت رو تحمل کنم.
‫و داره من رو می‌کشه.
‫ مرگی آروم و بی‌صدا.
‫ده دقیقه دیگه از آب میام بیرون...
‫بعد می‌ریم خونه...
‫و همه‌چیز مثل قبل می‌شه.
‫هواشناسی می‌گه فردا هوا خوبه.
‫بله؟
‫دارم درباره‌ی مستاجرهای قبلی ‫اطلاعات جمع می‌کنم.
‫پروفسور آمبروزولی و زنش.
‫گوش کن...
‫دیگه هیچ‌وقت نیا جلوی خونه‌ی من، خب؟
‫اینجا خونه‌ی منه! ‫برام مهم نیست دنبال کی می‌گردی.
‫برو گم شو!
‫خداحافظ.
‫رئیس بودن چه حسی داره؟
‫الان تو رئیس مایی.
‫می‌فهمم...
‫دست‌هات می‌لرزن، حالت تدافعی داری.
‫نه، هیچ‌وقت نمی‌لرزن.
‫از بچگی این رو فهمیدم.
‫تحقیقات به جایی رسیده؟
‫دارم جا می‌افتم.
‫جا می‌افتی؟
‫مگه تیم فوتباله؟
‫باید به بچه‌ها انگیزه بدم...
‫باورهایی که ویتلو جا انداخته رو از بین ببرم ‫و سبک خودم رو جایگزین کنم.
‫«بچه‌ها»؟ اون‌ها از تو بزرگ‌ترن.
‫من به لیاقت اعتقاد دارم، ‫ نه سلسله‌مراتب سنی.
‫خیلی به خودت مطمئنی، بهت حسادت می‌کنم.
‫چی می‌خواستی بگی؟
‫می‌خواستم به نکته‌ای اشاره کنم.
‫- نکته‌ای؟ ‫- آره.
‫یه نکته، یه جمع‌بندی، ‫هر طوری دوست داری برداشت کن.
‫- هفت صبح، قبل از یه شیفت دوازده‌ ساعته؟ ‫- نمی‌خواستم مزاحم برنامه‌ی کاریت بشم.
‫برنامه‌ی کاری من توقعی نداره، ‫ولی خانواده‌ا‌م چرا. برو سر اصل مطلب.
‫اصل مطلب، ویتلوئه.
‫هیچ ‌وقت بهم نگفتی چرا رفت.
‫خیال کردی حق داری بدونی؟
‫یعنی... یه نفر که یهو استعفا می‌ده...
‫مشکوکه، حس می‌کنم یه چیزی رو مخفی می‌کنه.
‫جالبه.
‫پس وقتی مسئول پرونده‌ست مشکوکه، ‫وقتی می‌ره هم مشکوکه؟
‫می‌دونی که دنبال داستایفسکی هستیم ‫ نه ویتلو؟
‫معلومه. فقط کنجکاو شدم...
‫یه نفر که انقدر روی یه پرونده وسواس داره...
‫یه درز خبر باعث می‌شه همه‌چیز رو ول کنه؟ ‫مشکوکه.
‫پس نکته‌ای که می‌خواستی بگی ‫ این بود که بویی بردی؟
‫خیلی نکته‌ی خاصی نبود.
‫بیشتر می‌خواستم بدونم حالت چطوره.
‫شنیدم باهاش صمیمی بودی.
‫آره.
‫می‌شه این‌طور گفت.
‫- حالت چطوره؟ ‫- حالم چطوره؟
‫پشیمونم که توی خونه نموندم ‫با خانواده‌ام صبحانه بخورم.
‫تو جایگزین ویتلویی، ‫و امیدوارم کارت رو خوب انجام بدی.
‫ولی دوست من نیستی، منم دوست نمی‌خوام، ‫ فقط می‌خوام پرونده رو حل کنم.
‫پس بیا فقط در مورد کار حرف بزنیم... ‫اون هم حین ساعات کاری.
‫نکته‌ی من این بود، خب؟
‫باشه.
‫می‌خواستم ببینم صورتت سرخ می‌شه یا نه.
‫کاری کردم حس بدی بهت دست بده، ‫ولی نه، سرخ نشدی.
‫درسته. این رو هم از بچگی فهمیدم.
‫تکون بخوری شلیک کردم، فهمیدی؟
‫این به نفع همه‌ست.
‫خفه شو! داد نزن کثافت!
‫ساعت یازدهه، چرا مدرسه نیستن؟
‫آنفوالانزا گرفتن.
‫دنیس به سرجیو داد.
‫الان فقط یه کم تب دارن، ‫ولی حالشون خوبه.
‫نه؟
‫احتمالا بتونن برن مدرسه.
‫آره.
‫به زنگ سوم می‌رسن.
‫دارن می‌رن مدرسه، نه؟
‫برو، زود.
‫مرسی.
‫بپوش.
‫کاپشن کوفتی رو بیرون بپوش!
‫- برو بیرون. ‫- زود باش!
‫برو، بدو!
‫سریع باش، نمی‌دونم تا کی ‫می‌تونم اعتماد کنم.
‫- پلیسی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫همه چیز رو در مورد این خونه ‫و کسایی که قبلا اینجا بودن بهم بگو.
‫چیز خاصی نیست که بگم.
‫همراهم بیا.
‫- تکون نخور. ‫- نمی‌تونی بری اون داخل!
‫اینجا چی شده؟
‫ما بدبخت و بیچاره بودیم.
‫جایی برای زندگی نداشتیم.
‫بیکار بودم، نمی‌دونستیم کجا بریم.
‫بعد شنیدم یه جای خیلی ارزون پیدا شده.
‫صاحبش یه دختر جوان بود.
‫اینجا بود.
‫اجاره‌اش خیلی پایین بود.
‫وقتی اومدم خونه رو ببینم...
‫دقیقا همون‌جوری بود که توی ‫آگهی نوشته شده بود.
‫به نظر نمی‌رسید کلاهبرداری باشه. ‫پول نقد، بدون قرارداد، بدون دردسر.
‫ دختره چه شکلی بود؟ ‫ چند سالش بود؟
‫بیست، بیست و پنج، شاید بیشتر.
‫زیاد حرف نمی‌زد. ‫فکرش رو هم نمی‌کردم...
‫می‌دونی الان کجاست؟
‫اجاره رو چطور پرداخت می‌کنی؟
‫یه پیرمرد هر ماه...
‫سر وقت میاد سراغش.
‫- کیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫هیچ‌وقت یه کلمه هم باهام حرف نزده.
‫و منم هیچ‌وقت راهش ندادم.
‫واسه من صرفا کسیه که اجاره رو بهش می‌دم.
‫هی...
‫- وایسا، وگرنه می‌زنمت... ‫- بزن به چاک!
‫و می‌گردمت چون از بوی گند ‫ مواد و مشروب می‌دی
‫پلیسی؟
‫و تو هم یه معتادی، پس آروم باش.
‫چی می‌خوای؟
‫من کاری نکردم، پیش روانپزشکم بودم.
‫می‌تونی بررسی کنی.
‫تو دختر ویتلویی.
‫از وقتی به دنیا اومدی دردسر داشتی.
‫چی می‌خوای؟
‫می‌خوام بدونم آخرین بار کی پدرت رو دیدی.
‫کجا بود، چی گفت، کجا رفت؟
‫نمی‌دونم چی بگم، چندین ماهه ندیدمش.
‫دروغ‌گوی خوبی نیستی.
‫حرف بزن، وگرنه بازداشتت می‌کنم.
‫بابام چی شده؟
‫اگه خوش‌شانس باشه، هیچی.
‫ولی کارش رو ول کرده و خونه‌ا‌شو فروخته.
‫پس اگه قراره کمکش کنیم...
‫باید بگی کجاست.
‫اگه دیگه باهاش کار نمی‌کنی، ‫ پس چرا برات مهمه؟
‫چون بابات یه عوضیه که احتمالا ‫ دنبال یه سرنخ خطرناک رفته.
‫یا شاید هم توی مسیر درسته و ‫تو می‌خوای اعتبارش رو بگیری.
‫همین‌جور مواد بزن...
‫و هفته‌ای یه بار پیش روانپزشکت ‫عذاب وجدانت رو از بین ببر.
‫خیلی عوضی‌ای.
‫توی اون فیلم خم که بودی خوشگل‌تر بودی.
‫به روانپزشکت چی می‌گفتی؟
‫که هفته‌ی دیگه می‌ری پیشش؟
‫پس حتما برو.
‫میمو آمبروزولی، درسته؟
‫برادر پروفسور دانیله آمبروزولی؟
‫می‌دونستم...
‫یه روز یکی میاد که همه‌ چیز رو درست کنه.
‫بیا داخل، بیا داخل لطفا.
‫بفرما بشین.
‫قهوه می‌خوای؟
‫می‌خوای بهم صدمه بزنی؟
‫نه...
‫ولی اگه نشینی، نمی‌تونم آروم باشم.
‫من خودم...
‫باید بشینم.
‫یه سوال ازت دارم.
‫هر ماه می‌ری خونه‌ی داداشت...
‫و از یه سری غریبه پول می‌گیری.
‫درسته؟
‫آره، درسته.
‫حالا که خودت می‌دونی...
‫می‌شه بهم بگی قضیه چیه؟
‫دوست دارم بالاخره بفهمم.
‫یه روزی یه دختری در خونه‌‌امو زد.
‫همین‌جا درست مثل تو که الان زدی.
‫انقدر لاغر بود که فکر کردم یه کولیه...
‫که خونه به خونه می‌ره و پول گدایی می‌کنه.
‫ولی به جاش دویست یورو دستش بود ‫که بده به من.
‫باید پول رو می‌گرفتم، ‫حتی اگه نمی‌خواستم.
‫باید می‌گرفتم...
‫چون خرج مراسم خاکسپاری داداشم ‫رو خودم دادم...
‫و حالا اون می‌خواست سهم خودش رو بده.
‫گفت از این به بعد مواظبم هست.
‫که دیگه لازم نیست نگران باشم.
‫همه‌ چیز انقدر عجیب بود ‫که نمی‌شد نگران نشم.
‫گفت که هر ماه برم خونه‌ی داداشم...
‫که اونجا یه سری آدم هستن...
‫و بهم پول می‌دن.
‫من هیچ‌وقت چیزی ازشون نپرسیدم...
‫و اونا هم هیچ‌وقت چیزی ازم نپرسیدن.
‫و این شده زندگی من.
‫با همین پول قبض‌هامو می‌دم، ‫یه سری مجله می‌خرم...
‫غذا می‌خرم...
‫حتی بیشتر از حد نیازم.
‫دیگه اون دختره رو ندیدی؟
‫نه.
‫ولی قبل از این که بره شماره‌ا‌شو گفت...
‫برای مواقع اضطراری یا مشکل دیگه‌ای.
‫یه شب...
‫شاید از تنهایی...
‫شاید از پیری...
‫یا شاید از حماقت... زنگ زدم.
‫خب؟
‫و باز این کله‌ی احمقم نجاتم داد.
‫حتما اشتباه نوشته بودم...
‫چون شماره‌ی اشتباهی بود.
‫یه مرد جواب داد.
‫نمی‌دونستم چی بگم، انتظارشو نداشتم...
‫الکی گفتم که دنبال...
‫خنده‌داره...
‫ولی حتی اسم دختره رو هم نمی‌دونستم.
‫نه خودش گفت، نه هم خودم پرسیدم.
‫از طرف معذرت‌خواهی کردم، قطع کردم...
‫و دیگه هیچ‌وقت زنگ نزدم.
‫می‌شه شماره رو بهم بدی؟
‫قول بده...
‫اگه بهت بدم، هیچ اتفاق بدی ‫ واسه کسی نمی‌افته.
‫حتما.
‫ولی نمی‌فهمم یه شماره اشتباه ‫ رو واسه چی می‌خوای.
‫تف بهت، ویتلو.
‫با شماره‌ی نشانت ‫سیم‌کارت ردیابی کردی.
‫کدوم نشان؟
‫تو دیگه پلیس نیستی، ‫کاری که کردی غیرقانونیه.
‫کارهات غیرقانونین. می‌فهمی؟ ‫می‌شنوی چی می‌گم؟
‫می‌دونم چی توی سرته.
‫می‌خوای خودت داستایفسکی رو پیدا کنی.
‫اینجوری توی اون مغز درب و داغونت...
‫فکر می‌کنی هر چی از دست دادی ‫برمی‌گرده. درسته؟
‫ولی همش توی خیالاتته.
‫یه چیزی رو درباره‌ی این سرنخی ‫ که دنبالش رفتی می‌دونم...
‫مزخرفه. سرگرمی روانی‌هاست.
‫لورنتزو انا: متولد چهارده آوریل 1966...
‫یه جریمه بخاطر سرعت غیرمجاز...
‫و یه جریمه برای رانندگی با دست شکسته. همین.
‫همین، ویتلو!
‫الان بررسی کردم، مطمئنم خودت هم کردی.
‫می‌شنوی؟
‫آره، می‌شنوم.
‫لعنتی...
‫انقدر دیوانه‌بازی در نیار و فحش نده.
‫لعنتی...
‫همین الان رسیدی خونه، ‫ باز دوباره می‌خوای بری بیرون؟
‫ببخشید، عشق زندگیم، ‫ولی یه کار فوری پیش اومده.
‫اگه مسئله‌ی مرگ و زندگی نبود نمی‌رفتم.
‫باید برم کثافتی که با دست شکسته با سرعت ‫غیرمجاز رانندگی می‌کرده رو دستگیر کنم.
‫- عصر بخیر. ‫- عصر بخیر.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫من مشغول تحقیقاتم.
‫ پلیس هستم.
‫فکر کردم اتاق می‌خواید.
‫احتمالا اگه این شهر مناسب...
‫تحقیقاتی که انجام می‌دم باشه...
‫به اتاق نیاز پیدا می‌کنم.
‫دنبال کی می‌گردین؟
‫اون هم گفت که پلیسه.
‫چرا یک پلیس باید دنبال یه پلیس دیگه باشه؟
‫چون توی هر کاری بعضی‌ها خوبن ‫ و بعضی‌ها نه.
‫شما مثلا به نظرم یه هتل‌دار ‫ فوق‌العاده هستین.
‫طبق منابع ما، اینجا آخرین ‫ توقفش بوده.
‫بعدش ردش رو گم کردیم.
‫به شما نگفته بود که کجا می‌ره؟
‫نه.
‫با کسی ملاقات نکرد؟ از مردم محلی؟
‫راستش یه نفر بود.
‫عالیه.
‫آروم باش...
‫آروم باش.
‫لورنزو انا تویی؟
‫نه.
‫آره!
‫- لورنزو انا تویی؟ ‫- آره!
‫ساکت باش.
‫اگه به موقع به بیمارستان برسی زنده می‌مونی.
‫تو رو خدا ببرم بیمارستان.
‫فقط منو جلوی بیمارستان بذار، ‫قول می‌دم چیزی نگم...
‫به این شرط که در مورد رابطه‌ات ‫ با پاتریزیا پیزکوپو بهم بگی.
‫پاتریزیا پیزکوپو کدوم خریه؟
‫پاتریزیای دیوانه؟
‫نمی‌دونم، از این دیوانه واسم بگو.
‫در موردش چیزی نمی‌دونم.
‫فقط بهش سلاح می‌فروشم.
‫تفنگ، چاقو، و مهمات...
‫من اسلحه‌فروشم.
‫دیگه کاری نمی‌کنم، از چیزی خبر ندارم.
‫می‌دونی با این سلاح‌ها چی کار می‌کنه؟
‫اصلا طرف واسم مهم نیست.
‫من هیچی نمی‌دونم.
‫- حتی نمی‌دونی کجا زندگی می‌کنه؟ ‫- نه!
‫خودش بهم زنگ می‌زنه، خودش سلاح نیاز داره.
‫این بار تو بهش زنگ بزن.
‫و چی بگم؟ که دارم می‌میرم؟
‫نمی‌میری. هنوز خیلی هوشیاری.
‫چون دارم به سوالات کوفتیت جواب می‌دم!
‫من رو ببر بیمارستان!
‫بهش بگو سلاح‌های جدید آوردی.
‫بگو بهش رایگان می‌دی یا چنین چیزی. ‫طوری که باور کنه.
‫بدون این که مشکوک بشه بیارش اینجا.
‫نمی‌تونم نفس بکشم...
‫یه نفس عمیق بگیر.
‫سلام پاتریزیا، منم لورنزو.
‫سلاح‌های جدید آوردم. جدید و خوبن.
‫بیا بهت نشون بدم.
‫شنیدی؟
‫گفت که میاد.
‫زود میاد اینجا. من رو ببر بیمارستان!
‫سلام.
‫تو در زدی؟
‫آره.
‫می‌دونم که دیروقته، ولی موضوع فوریه.
‫تو کی هستی؟
‫فابیو بونوکوره. خوشوقتم.
‫داشتن تعطیل می‌کردن، محل کارت رو می‌گم.
‫آدرس تو رو بهم دادن. خیلی لطف دشتن.
‫اینجا هم قشنگ به نظر میاد.
‫غذاش چطوره؟
‫کجا می‌ریم؟
‫دوست دارم حین صحبت کردن قدم بزنم.
‫بخاطر اضطرابه.
‫چی می‌خوای؟
‫من افسر پلیسم.
‫آروم باش، دنبال تو نیومدم.
‫- باید بهت مشکوک باشم؟ ‫- راستش نه.
‫اشتباه شده.
‫انگلیسی حرف زدنت رو به رخ نکش.
‫ببخشید، منظور بدی نداشتم.
‫گمونم همسن باشیم.
‫چند سالته؟
‫به عنوان کسی که دنبال من نیومده ‫خیلی درباره من حرف می‌زنی.
‫ببخشید ولی عجیبه...
‫قدم زدن گیجم می‌کنه، کجا داریم می‌ریم؟
‫مستقیم.
‫داریم مستقیم می‌ریم.
‫خیلی‌خب...
‫می‌دونم که با یکی از همکاران سابقم ‫ دیدار کردی، انزو ویتلو.
‫می‌دونم هم رو دیدین، حرف زدین.
‫درسته.
‫و چی... ازت چی پرسید؟
‫اینجا نور نیست.
‫محله‌ی فقیرهاست. برق زیاد قطع می‌شه.
‫خیلی‌خب.
‫حرومزاده‌ی کثافت!
‫اومدی خونه‌ی من عوضی...
‫خونه‌ی من!
‫کمک...
‫می‌تونم بیام داخل؟
‫حتما.
‫نمی‌ترسی؟
‫از چی؟
‫که یه نفر با قصد بدی بیاد داخل؟
‫ترسوندمت؟
‫باید بترسونی؟
‫نه.
‫ولی الان اوضاع برعکس شده... ‫از کجا معلوم؟
‫شاید.
‫بهم اعتماد کردی، اتفاق نادری بود.
‫دوست دارم پاسخ اعتمادت رو بدم، واسه همین...
‫کدوم یکی از این ساندویچ‌ها کمتر مزخرفه؟
‫بذار ببینم...
‫همبرگر و پنیر.
‫- خوبه؟ ‫- آره.
‫- بفرما. ‫- مرسی.
‫نمی‌تونم بخونمش.
‫تو بخون.
‫جانم؟
‫بخونش.
‫نمی‌تونم.
‫واسه شماست.
‫من هم واسه همین نمی‌تونم بخونمش.
‫بخونش.
‫دیانا کیه؟
‫زنم.
‫چی گفته؟
‫بگو، اشکالی نداره.
‫[خیلی کثافتی]
‫جوابش رو بده.
‫می‌گم چی بنویسی.
‫تا من ساندویچم رو تموم کنم.
‫بنویس.
‫می‌خوام طلاقت بدم...
‫جنده.
‫- نه... ‫- آره.
‫- نه. ‫- آره. آره درسته.
‫همین رو می‌خوام.
‫- نمی‌تونم بنویسم. ‫- چرا؟
‫خیلی مهمه.
‫تازه اینجا آنتن خوب نیست.
‫همین که پیامش رو دریافت کردی عجیبه.
‫بنویس فقط.
‫اگه نرفت سرنوشت همین بوده دیگه.
‫سرنوشت چی بوده؟
‫که طلاق نگیریم.
‫بنویس حالا.
‫می‌خوام طلاقت بدم...
‫جنده.
‫مطمئنی که بنویسم «جنده»؟
‫فرستادی؟
‫فقط یه خونه آنتن داری، ‫آنتن اینجا ضعیفه ولی...
‫رفت.
‫الان حتما دریافت کرده دیگه.
‫دیدش؟
‫جواب داد؟
‫نمی‌خوای بخونیش؟
‫بعدا.
‫بعدا می‌خونمش.
‫الان کار مهم‌تری دارم.
‫چه کاری؟
‫برم دیدن یه دوست.
‫سلام.
‫ببخشید مزاحم شدم.
‫شنیدم سگ واق‌واق می‌کنه و واسه همین اومدم.
‫که ببینم همه چیز مرتبه یا نه.
‫دو خونه اون طرف‌تر مزرعه‌ی منه.
‫همه‌چیز مرتبه، ممنون.
‫سگه واقعا پیر شده...
‫و یه چشمش کوره...
‫واسه همین می‌ترسه.
‫تو چی؟ همه‌چیز مرتبه؟
‫اگه بارون بباره بهتر هم می‌شه.
‫مزارع هنوز از تابستان خشکن...
‫خیلی پاییز بدی بود.
‫پاییز از این بدتر ندیدم.
‫من هم ندیدم.
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]